วันนี้ฉันได้อยุ่บ้านเต็มๆ วัน

รู้สึกมีหลายอย่างให้ทำจริงๆ เลย หุหุ

ตอนสายๆ เข้าไปนั่งเล่นในกรงแมว ปรากฎน้องแมว ๕ ตัว แตกตื่นกันหมด คงแปลกใจว่า "เอ๊ะ นี่ใครกัน เข้ามาในบ้านเรา" จับมาอุ้มก็วิ่งหนี ซ่อนตัวกันหมดเลย ฉันห่างเหินจากการเข้าไปทักทายพวกมันนานหลายเดือน จนมันจำไม่ได้แล้วละมั้ง ว่าแล้วก็เปิดประตู ปล่อยพวกมันออกมาวิ่งเล่นข้างนอกซะเลย หุหุ

เสร็จจากแมว ต่อด้วยน้องหมาน้อย ที่ตอนนี้ตัวยักษ์มาก

หนักจริงๆ ตั้ง ๒๕.๕ กก. หมาหรือหมูหว่า ??

กลางคืนเปิดไฟให้ ยังไม่วายโดนยุงกัน ว่าแล้ว

ท่านแม่เลยเป็นโฟว์แมน เอ๊ยโฟว์วูแมน คุมงานติดมุ้งให้กรงหมา

เข้าไปก้มๆ เงยๆ อยู่ในกรงน้องหมาตั้งนาน ทำไปทำมา คุณแม่เป็นห่วงว่าน้องหมาจะร้อนอ่ะป่าว แบบว่าลมไม่เข้า

ว่าแล้ว "ส้มเข้าไปในกรงดิ ลมกำลังมา ดูสิว่าอยู่ข้างในร้อนอ่ะป่าว เดี๋ยวน้องหมาจะร้อน" 

อืม.. คุณแม่ขาให้ลูกสาวเป็นหมูทดลองไปซะแล้ว

*********

เคยได้ยินคำกล่าวที่ว่า บางครั้งภาพถ่ายบอกอะไรได้มากกว่าสิ่งที่เห็น

วันนี้ ฉันพบความทรงจำของชายคนนึง

ที่บันทึกไว้ในภาพถ่ายและหลังภาพถ่าย

ภาพถ่ายที่มีความหมายในตัวเอง ภาพถ่ายและคำบรรยายหลังภาพ

ความหมายในภาพอีกทั้งคำบรรยายที่เขาต้องการจะบันทึกไว้เพื่อความทรงจำ

และคำบรรยายที่เขาต้องการบอกกล่าวความรู้สึกของเขาให้ผู้รับได้รับรู้ 

ในแต่ละที่ที่เขาเคยไป ภาพแต่ละภาพ ข้อความแต่ละข้อความ

มีค่าและมีความหมายสำหรับเขา และสำหรับฉันคนที่อยู่ข้างหลังด้วย

ฉันเคยมีความตั้งใจว่า จะตามไปทุกที่ที่เขาเคยไป และจะถ่ายภาพเก็บไว้

เอามาวางคู่กับภาพที่เขาเคยถ่ายไว้

พร้อมด้วยบทกวี ที่เขาได้แต่งไว้เช่นกัน

แต่.. ฉันก็ยังไม่ได้ทำเลย

วันนึง ฉันจะเริ่มทำ และทำให้มันเป็นจริงให้ได้

**********

สัปดาห์นี้ พี่สาวและพี่เขย ไปที่ที่เขาเคยไป ที่ๆ เขาเคยทำงาน

ฉันหวังว่า สองคนนั้นจะไม่ลืมที่จะถ่ายภาพ

โรงแรมที่พ่อเป็น project director กลับมาฝากฉันและแม่ด้วย

**********

คิดถึงค่ะ ..พ่อไก่อู