รุ่งเช้าก็อาบน้ำแต่งตัวมาทำงาน ก็คุยกันมาในรถว่า สงสัยจะต้องไปหาหมอ จะลาครึ่งวันดีหรือไปตอนเย็นดี ก็เลยบอกว่า ต้องโทร.ไปเช็คคุณหมอที่เคยตรวจให้ก่อนว่าออกตรวจวันนี้หรือเปล่า ออกตรวจถึงกี่โมง พอตอนสายเราก็โทร.ไปเช็คกับทางโรงพยาบาลว่าคุณหมอออกตรวจหรือเปล่า ปรากฎว่าไม่ได้ไปพบคุณหมอซะนาน คุณหมอท่านนี้ไม่ได้ตรวจทั่วไปแล้ว ท่านรับเฉพาะทำเลสิก อย่างเดียว แป่วววว... เดื่อดร้อนหน้าที่ภรรยาอีกแล้ว ต้องหาหมอให้คุณสามีใหม่ .. ตอนแรกก็นัดคุณหมอผู้หญิงท่านนึงไว้ แต่พอเข้าไปในเวปของโรงพยาบาล มีประวัติการรักษาของคุณหมอแต่ละคนแล้ว คุณหมอผู้หญิงท่านที่เรานัดไว้ ไม่ลงประสบการณ์อะไรไว้เลย ... เราก็เลยโทร.ไปขอเปลียนคุณหมออ่ะ เนื่องจากประสบการณ์ของคุณหมอท่านนี้ดูจะโอเคกว่า  ทางเจ้าหน้าที่ก็ดีนะ บริการเราดี เปลี่ยนคุณหมอให้เลย แต่ก็แจ้งให้เราทราบว่าช่วงบ่ายคิวนัดคุณหมอแน่นคงต้องรอหน่อย เราก็ไม่มีปัญหาอะไร รอได้

          แต่พอก่อนเที่ยงคุณสามีก็บอกว่าถ้าจะไปด้วย ก็ให้รีบออกไป เพราะคุณหมอมีเคสผ่าตัด เราต้องไปให้ถึงโรงพยาบาลก่อนเที่ยงครึ่ง โห....ตาลีลาเหลือกเก็บของเคลียร์งาน ฝากงานเพื่อนยกใหญ่ เพื่อให้ไปทันเวลา พอไปถึงก็ยื่นใบส่งตัวให้เจ้าหน้าที่และรอสักพัก็เรียกเข้าห้องตรวจ พอออกจากห้องตรวจคุณหมอก็ให้สามีไปนอนพักหยอดตาเพื่อขยายรูม่านตาเพื่อความแน่ชัด แต่คุณหมอก็บอกแหละว่าเป็นเพราะท่อน้ำที่จะส่งมาเลี้ยงลูกตาเรามันแตกอ่ะ แต่ยังไม่รู้นะว่าแตกตรงจุดไหน ถ้าจะให้รู้ต้องฉีดสีเข้าร่างกายเพื่อจะได้เห็นว่าท่อตรงจุดไหนที่แตก แต่วันนี้คุณหมอให้ยาไปลองทานและหยอดดูก่อน ถ้าหายก็ไม่ต้องทำไร แต่ถ้าไม่หายก็ต้องมาฉีดสีและยิงเลเซอร์ปิดตรงที่แตกอ่ะนะ เฮ้อ...สามีก็คิดมาก บ่นกระปอดกระแปดว่า ทำไมปีนี้เข้าโรงพยาบาลบ่อยจัง ...อืมห์ .. เราก็บอกว่า ไม่เป็นไรหรอกเป็นตอนนี้ดีกว่าเป็นตอนแก่ตัวนะ เป็น ๆ ซะให้หมดล่ะ แก่ตัวจะได้สบาย ไม่เป็นไร ฮ่า ๆ  ๆ ทำเหมือนมันสั่งกันได้ กำหนดกันได้งั้นแหละ